وضعیت یجور عجیبی عجیبه بازم باید امید داشت؟ من نمیدونم تو این شرایط باید به فکر روان خودم باشم، همدلی کنم با بقیه، درکشون کنم.. فکر میکنم تو هیچ دوره از زمان مردم ما اینحوری نبودن انقد خشمگین انقدر ناامید انقدر غمگین.. تنها راه پذیرفتن اینه که ما همواره در رنج باقی میمونیم فقط باید یاد بگیریم زیر فشار این غم زنده بمونیم شایدم یه روزی تصمیمون عوض بشه و نخوایم زنده بمونیم
برچسب:
نویسنده: کیانوش جعفری